Geven en nemen
‘'Doe je benen uit elkaar.'
De stem van B. bracht Marieken in verwarring. Ze had haar benen toch al wijd uiteen onder tafel? ‘Ja meester.’ hoorde ze Leen antwoorden. Net op dat moment drong de vinger van Frank haar kutje binnen. Ze probeerde geen geluid te maken, maar dat viel haar niet eenvoudig. Marieken bedacht zich dat B. nu dus ook onder tafel speelde, alleen niet met haar, maar met Leen. En Leen wist kennelijk nog niet dat ze altijd haar benen uiteen moest houden. Dat ze te allen tijde beschikbaar moest zijn. Het idee dat B. tegelijk met Leen speelde wond haar bijna nog meer op dan Franks vinger die met háár kutje speelde.

Plotseling trok Frank zijn vinger terug en legde zijn hand op zijn schoot. De ober bracht het dessert. Marieken schoof voorzichtig met haar rechterhand het kleedje recht. Gelukkig had ze al die tijd ook een servet op haar schoot gehad, bedacht ze zich enigzins beschaamd. Stel je voor dat de ober iets zou hebben gezien. Ze keek op naar Leen, die met een rood hoofd ook bezig was haar kleedje recht te trekken. Marieken vroeg zich af of haar eigen opwinding ook zo duidelijk zichtbaar zou zijn.

Veel tijd om daar over na te denken kreeg ze niet, want nauwelijks was de ober verdwenen of B. boog zich naar haar toe. ‘Zeg, Marieken, vind jij ook niet dat dat er zo lekker uitziet?’ ‘Proef eens.’ En gelijk bracht hij de binnenzijde van zijn linkerhand tot vlak voor haar mond. Marieken wist wat er van haar werd verwacht, maar huiverde bij de gedachte dat iemand in het restaurant het misschien zou kunnen zien. Ze boog haar hoofd licht naar voren en likte de binnenkant van zijn hand schoon.

B. had zijn volle hand langs het kutje van Leen gehaald. Marieken proefde haar vocht. Het was lang geleden dat ze een andere vrouw had gelikt en geproefd. Sinds ze B. kende was ze exclusief voor hem geweest. Op hetzelfde moment hoorde ze hoe Leen bezig was de vinger van Frank schoon te likken; het waren echte zuiggeluiden. Het idee dat die vinger bedekt was met haar geil, wond haar enorm op. Ook dat ze dit samen in het openbaar moesten ondergaan was zo vernederend en tegelijk ook zo spannend. Wat zou er nog volgen?

Een half uur later dronken de mannen een glas cognac en rookten een sigaar. Het restaurant was nu praktisch leeg. Het bedienend personeel stond ver buiten gehoorsafstand aan de bar te kletsen. B. nam een trek van zijn sigaar en blies de rook in kringen omhoog.

Al hun ogen volgden de rookcirkels, die als golven langzaam naar het plafond deinden. Marieken glimlachte. Dat was het kunstje dat hij haar ook de eerste keer had getoond. ‘Weet je wat dat is, Marieken?’ had hij gezegd.
Toen ze daarop had geantwoord ‘een kringetje denk ik’, was zijn antwoord ‘Nee, het is een O.’ ‘Ken jij O?’ Ze had geslikt en geknikt.
De vraag die daarop volgde was tegelijk al een bevestiging geweest: ‘en jij bent net als O, is het niet?’ Vraag en antwoord ineen, het begin van alles. Nu al bijna een jaar geleden: 29 maart 2005.

Marieken verslikte zich bijna in haar Amaretto. Het wás vandaag 29 maart. Hoe had ze dat kunnen vergeten. Hun eerste jaar samen. Oh, ze had gewoon zoveel aan haar hoofd gehad in de afgelopen week. Al het werk dat op haar was afgekomen; de sociale verplichtingen; geen avond thuis, laat naar bed, vroeg op. Maar dit was onvergeeflijk. Ze wist het. Hier zou ze zwaar voor moeten boeten. Ze begreep nu ook dat deze avond op restaurant ter ere van haar en B. was. En uitgerekend zij was het vergeten. Plotseling begreep ze ook zijn raadselachtige opmerking eerder in de auto: ‘Het is vandaag een dag van geven en nemen.’ Ze had er verder geen aandacht aan besteed, maar nu.

Marieken slikte nog eens en keek voorzichtig op naar B. Zijn blik was al die tijd al strak op haar gericht. Zijn ogen stonden nu zoals altijd wanneer ze hun spel speelden. Ze rilde en sloeg direct haar ogen neer, gericht op het glas voor haar. Het was nu alsof de anderen aan tafel er niet meer waren. Alleen nog zij en B., afgesloten van de buitenwereld. Ze hoorde zijn onheilspellend spottende stem: ‘Ik geloof dat Marieken ons iets wil zeggen.’

vorige volgende of terug naar Verhalen