Aankomst
Een ruk aan het touw dat haar polsen kruiselings bijeengebonden hield gaf aan dat ze zich moest verplaatsen. Ze richtte zich op, tot ze op haar knieën zat. Zijn vingers maakten de knoop los, het touw viel achter haar op het bed. Ook het zwarte oogmasker ging af. ‘We hebben nog iets van 7 minuten.’ ‘We zullen je maar snel gereed maken.’ ‘Kom van het bed.’

Uit de lade pakte hij de zwart leren halsband met de grote chromen ring aan de voorzijde. Mirtel deed haar kin omhoog, zodat hij de band makkelijker kon aanbrengen. Naakt stond ze nu naast het bed, alleen gekleed in de leren halsband. Met een lap veegde hij haar gezicht schoon. Oh ja, bedacht ze. Haar geil dat hij eerder zo ruw in haar gezicht had gesmeerd was ze al bijna vergeten. ‘Kijk me aan.’ Mirtel opende haar ogen en keek in de groene ogen van B.

‘Ik wil dat je me vanavond niet teleurstelt.’ ‘Ik wil dat Johan ziet wat voor gehoorzaam en geil meisje jij bent.’ ‘Heb je dat begrepen?’ ‘Ja Meester.’ antwoordde Mirtel zachtjes. Nu er zo concreet een naam op de tweede persoon geplakt was, werd het toch allemaal wat spannender. Ze voelde een gevoel van opwinding in haar buik opkomen; haar blaas reageerde.
‘Meester, mag ik iets vragen?’
‘Ja, ga je gang’
‘Mag ik eerst nog even naar het toilet?’
‘Haast je.’ ‘We hebben nog maar 5 minuten.’ ‘Als je klaar bent, wacht je hier tot de bel gaat.’ ‘Je opent de deur voor Johan en dan neem je zijn mantel aan en begeleid hem naar de kamer.’
‘Ja, Meester.’ antwoordde Mirtel en haastte zich naar het toilet.

Nauwelijks was ze terug in de slaapkamer of ze hoorde de deurbel. B. was verdwenen, waarschijnlijk al naar de huiskamer. Ze rilde.

Mirtel deed het licht in de hal aan. Gelukkig woonden ze in een huis met veel bomen in de voortuin, zodat niemand vanaf de straat haar naaktheid zou kunnen zien. Door het matglas van de deur zag ze het silhouet van een man, Johan. Mirtel sloeg haar ogen neer en opende de deur. ‘Zo, dus jij bent Mirtel?’ zei de man voor haar.
‘Ja, Meester.’ Ze hield haar blik op de grond gericht.
‘Kijk eens aan, inderdaad zo goed opgevoed als me verteld is.’
‘Komt u verder, Meester.’ Kan ik uw mantel aannemen?’
Johan trok zijn regenmantel uit en reikte hem aan. Mirtel hing hem aan de kapstok.
‘Mag ik u voorgaan?’ Ze draaide zich al om, maar bedacht dat ze wat vergeten was. ... ‘Meester.’ ‘Mag ik u voorgaan, Meester?’ ‘Neem me niet kwalijk, Meester, dat ik u vergat correct aan te spreken.’
‘OK, het is je voor deze keer vergeven.’

Mirtel ging hem voor door de gang naar de woonkamer. Ze rilde. Het was koud in de gang. Johan keek met genoegen naar de prachtige billen van Mirtel en de mooie welving naar haar rug. Bij elke stap bewogen haar billen verleidelijk. ‘Hmm’ dacht Johan, ‘dat belooft wat.’

In de kamer was het aangenaam warm. B. verwelkomde Johan hartelijk. ‘Zet je’ ‘Neem die zetel daar maar.’ B zette zich zelf in de zetel schuin daarnaast. De twee zetels waren door een klein tafeltje gescheiden. Mirtel knielde op het kleed voor hen, spreidde haar benen wijd uiteen en legde haar handen open op haar knieën. Haar hoofd onderdanig gebogen. B. Had haar goed getraind.

‘Johan, wat kan ik je aanbieden?’ vroeg B.
‘Nou.’ antwoordde Johan met een knipoog. ‘Ik zie al iets.’
‘Ja, mijn sletje staat natuurlijk vanavond geheel tot je beschikking, maar je snapt wel wat ik bedoel.’ lachte B.
‘Geef maar een droge sherry.’
‘Mirtel, je hebt het gehoord.’ Doe er maar twee.

De twee mannen begonnen een conversatie over de match van gisteren. Vanuit de openstaande keuken, waar Mirtel twee glazen pakte keek ze steels naar de kamer. Kende ze Johan al? Nee, ze had hem nog nooit gezien. Wel een knappe man, lang en groot met kort gemillimeterd haar. Daar viel ze wel op. B. had hem goed uitgezocht. Ze voelde de opwinding in haar buik weer opkomen. Wat zouden ze vanavond met haar gaan doen? Ze kon niet wachten.

vorige volgende of terug naar Verhalen