Een dag later. Ik zit achterovergeleund aan een tafeltje in Cafe Mozart, op de eerste verdieping, achterin. Het is nog rustig, ik ben de enige bezoeker. De kelner heeft net de bestelling opgenomen. Ik hoor beneden de deur gaan en weet, ze zal op tijd zijn en dus is ze het ook. Zoals ik al wist dat ze het zou zijn voordat ik haar ooit gezien had.

Ik hoor haar de wenteltrap op komen. Ja, ze is gekleed als ik had gevraagd. Onder haar jas zie ik tenminste geen broekspijpen, maar een paar zwarte kousen boven lage zwarte schoenen, niet te sexy, net keurig genoeg. Ik sta op en kus haar op de wang. 'Ik zal je jas aannemen.' Haar vingers maken de knopen tergend langzaam los. Ik help haar uit haar jas. 'Draai je eens om.' Ze ziet er betoverend uit. De rok komt tot boven de knie en ik weet, haar kousen eindigen net daarboven, maar dat kan ik nog niet zien. Ze slaat haar ogen neer als ze ziet dat mijn blik omhoog gaat.

'Zet je', 'Wat wil je drinken?' Als de kelner met mijn koffie komt bestel ik een tweede en schuif het blad koffie in haar richting. 'Neem maar, ik ben al opgewarmd.' Als de andere koffie is gebracht en de kelner weer de trap is afgedaald, onderhouden we ons over koetjes en kalfjes, over wat ze vanavond gaat doen en wat ik in de afgelopen week heb gedaan.

Plotseling buig ik me naar haar toe en zeg: 'ga naar het toilet, doe je slip uit en leg die hier voor me op tafel.' Haar lip trilt zenuwachtig terwijl ze me aankijkt. Ze twijfelt, maar weet, als ze het niet doet kan dit wellicht de laatste keer zijn. Ze aarzelt, maar neemt een besluit. Ze staat op en loopt naar het toilet.

Sneller dan verwacht komt ze terug. In haar hand houdt ze duidelijk, maar lichtelijk verborgen, een zwarte slip. Ze zet zich weer en legt het slipje tussen ons in op tafel. Ik kijk er naar, pak het op, breng het naar mijn neus en leg het weer neer. Op dat moment komt iemand de trap op: de kelner. Haar ogen zoeken de mijne en ze kijkt me vertwijfeld aan. Ze zegt het niet, maar haar ogen smeken me bijna: haal het weg, zodat hij het niet ziet. Ik doe niets en kijk de kelner aan. 'Had u nog iets gewenst?' 'Ja, doet u nog maar twee koffie.' De man pakt de twee blaadjes en stapelt alle losse zaken op. Zijn hand raakt de slip, maar hij blikt of bloost niet. Met de blaadjes in zijn handen verdwijnt hij.

Ze kijkt naar de slip die nu onbeschermd in het midden van de tafel op het wit damasten laken ligt. 'Dat had je niet mogen doen.' 'Waarom niet?' 'Omdat je er nu anderen in betrekt.' 'Ach, maar het is toch opwindend?' 'Of niet soms?' Ik buig me weer naar haar toe en geef haar een kus op de mond: onze eerste. En ik fluister: 'and it makes you hot.' Ze hoeft niet eens te antwoorden omdat haar wangen alles al verraden. Toch zegt ze bijna met een zucht 'jaah'.

Even later, voetstappen op de trap. Ik pak het slipje en steek hem in mijn zak. De kelner zet twee blaadjes koffie neer en verdwijnt. Op het blad liggen ook pepernoten. Het is bijna Sinterklaas. 'Houd jij daar ook zo van?' Ze lacht en knikt van ja.

Haar hand reikt naar de pepernoten op het blad. Ik grijp haar vast. 'Niet alles waar je zin in hebt, kun je zondermeer pakken.' Geschrokken legt ze haar hand in haar schoot. Ik neem een slok koffie. Ze kijkt me vragend aan. 'De koffie is hier echt uitstekend, proef maar.' Ze neemt ook een slok. Ik pak een pepernoot en leg die op mijn hand. Ik kijk haar strak in de ogen en beweeg langzaam mijn hand richting haar kin. Ze weet en accepteert wat ik wil en buigt haar hoofd. Haar lippen beroeren mijn handpalm. Ze slikt. 'Ja, lekker.'

Terug naar Verhalen