Een onverwachte wending
Met mijn biertje in de hand ging ik op een paar meter afstand staan om me nog eens goed aan haar prachtige lijf te verlustigen. Ze was perfect. Ze had humor, was onderhoudend, intelligent, was absoluut onderdanig en had een mooi lichaam bovendien. En ... vanavond had ik haar, in de eerste plaats voor mezelf en misschien later ook voor Peter. Plotseling schoot een gedachte door mijn hoofd. Ja, als dat zo zou zijn, zou de avond nog geheel anders kunnen verlopen. Ik deed een paar stappen terug naar voren en fluisterde in haar oor “wie is jouw meester?” Ze schudde haar hoofd. “Wie is jouw meesteres?” Nu verscheen er een brede glimlach op haar gezicht. “Dat kan ik u niet zeggen, meester.” Het klonk bijna spottend triomfantelijk. Ik wist genoeg.

“Ik kom er wel achter; wacht maar af hoe ik weigerachtige meisjes aan het praten krijg.” Ik liep naar de kast en pakte de flogger. Even snel als ik bij Marieken terug was had ze al een stuk of vijf slagen op haar rug te pakken. Ze maakte een ingehouden kreunend geluid. Ik ging door zonder er op te letten of ze zou meetellen en zonder me überhaupt om haar heftiger wordende geluiden te bekommeren. Toen haar rug en zijden rood genoeg naar mijn smaak waren, richtte ik mijn aandacht op haar prachtige dijen.

Ze probeerde de slagen te ontwijken, anticiperend op mijn regelmatige afwisseling van links naar rechts. Al snel wisselde ik naar een andere slagsystematiek en werd ze bij voortduring op het verkeerde been gezet. Bij elke draaiing van haar lijf kwam ook telkens een van haar borsten binnen mijn bereik. Ik mikte zo dat ook die een slag meekregen. Marieken moest nu in totale verwarring zijn over de plaats waar ze de volgende slag kon verwachten.

Ik was de tijd uit het oog verloren, maar te oordelen naar de algehele rode kleur die haar lichaam nu had aangenomen moest dat redelijk lang zijn geweest. Ik keek naar haar gezicht en zag de tranen op haar wangen. Ze hield haar ogen echter stijf gesloten en de kaken op elkaar. “Wie is jouw meesteres?” Ze schudde haar hoofd. Geen antwoord.

Uit de kast pakte ik nu de leren rijzweep met zilveren handvat, die nog uit erfenis van mijn grootvader stamde. “Doe je mond open.” Ze deed wat ik haar vroeg. Ik stak de rijzweep tussen haar kaken. “Bijten en vasthouden.” Ze moest haar gezicht nu recht naar de muur draaien omdat het uiteinde van de zweep anders in de weg zou zitten. Deze positie dwong haar om haar hoofd verder naar achter te houden om niet haar neus tegen de muur te hoeven drukken: een bijzonder ongemakkelijke houding. “Zo kun je alvast kennismaken met stap 3.” Ik zei verder niets meer en liep de zoldertrap af naar de studeerkamer.

De computer had even tijd nodig om op te starten, maar sprong daarna snel in het menu van BDSMzaken.be. Inloggen en zoeken bij de profielen op geslacht, leeftijd en de postcode van haar woonplaats, alles. Browsen door de paar profielen die werden gevonden: niets. Opnieuw zoeken bij de advertenties: een treffer, maar geen resultaat. Checklists: ook al niets. Ik logde uit en klikte bij mijn favorieten www.bondage.com aan. Via het zoekmenu zocht ik snel naar vrouwelijke bottoms in België van haar leeftijd. Met de cursor overliep ik de fotootjes en profielen. Bingo! Dat was haar. Ze stond weliswaar met een nick op de site maar had wel een herkenbaar fotootje. ‘Ik ben sinds twee jaar het trotse bezit van meesteres Carla’. Dat liet aan duidelijkheid niets te wensen over. Ik klikte nog op de ‘user details’ en de ‘checklist’ en wist voldoende om de avond een interessante wending te kunnen geven.

Een snelle blik op mijn horloge. Nog geen acht uur, dus dat kon nog goed, een SMSje. Zonder lang na te denken toetste ik een berichtje in mijn GSM: “Vnvnd 23u bij mij. Zwart m kousen, balletjes in. Staafvib, nwe speeltje, prse vib xxxB”

Nog geen minuut later piepte mijn GSM en verscheen ons codewoord op de display. Ze zou er zijn.

vorige volgende of terug naar Verhalen