Gehoorzaamt ze me ook als ik er niet ben? Een retorische vraag. Ja, ze zal doen wat ik haar opdraag. Ze speelt met zichzelf omdat ik dat zeg. Ze komt klaar omdat ik zeg dat ze moet klaarkomen. Ze heeft de touwtjes uit handen gegeven, precies omdat ze daar het meeste genot uit haalt. Ze is met onzichtbare boeien gebonden.

Morgen ga ik op reis. In mijn studeerkamer liggen op tafel vijf envelopjes met een opdracht, een voor elke dag dat ik er niet ben.

Het eerste envelopje bevat de volgende opdracht:
‘Nu de Olympische Spelen in China elke dag het nieuws beheersen, wordt het tijd niet alleen jouw zitspieren voor de televisie te oefenen, maar ook spieren waar we allebei veel plezier aan zullen beleven: jouw bekkenbodemspieren. Zet je computer aan en ga naar de volgende website: http://www.sexwoordenboek.nl/bekkenbodemspieren.html. Bekijk vooral de pagina waar de training van deze spieren wordt uitgelegd. Maar er zal ook daadwerkelijk zelf getraind moeten worden. Elke keer dat je thuis naar de Olympische Spelen kijkt (ook bij de samenvattingen) doe je jouw Chinese balletjes in. Ze liggen klaar in de linker schuif van mijn bureau.’

Ja, die Chinese balletjes. Ze had ze in een opwelling zelf gekocht, maar er eigenlijk niets mee gedaan. Ze lagen al die tijd weggestoken tussen haar shirtjes in de kast, waar ik ze bij toeval tegenkwam. Mijn gedachten gingen terug naar de eerste keer dat ik ze haar had laten indoen en ik kon een glimlach niet onderdrukken. Ze was na haar werk thuisgekomen en had zich in iets gemakkelijks gestoken, een jeans en een T-shirt. We zouden met vrienden een aperitiefje nemen in de stad en daarna ergens wat gaan eten. Het was aangenaam zomerweer, maar niet te warm.

Ik toonde haar de balletjes net voor we zouden vertrekken. “Ken je ze nog?”
Ze kleurde rood. “Oh ja, die heb ik ooit gekocht. Een domme aankoop. Ik heb ze nooit gebruikt.”
“Nou dan moeten we daar maar eens verandering in brengen, denk je niet?”
“Wanneer? Nu?” Ze kon de twijfel in haar stem niet wegsteken. “Maar we gaan nu juist vertrekken.”
“Inderdaad. Dan kun je tijdens het stappen gelijk eens oefenen. Bovendien zul je de rest van de avond iets stiller zitten dan anders.”
“Hmm. Ik weet niet of ik dit leuk vind.”
Ik keek haar nu streng aan. Met mijn rechterhand pakte ik haar bij de kin, zoals je een klein kind vastpakt dat een standje gaat krijgen. “We gaan vanavond toch niet ongehoorzaam zijn, hoop ik?”
Ze sloeg haar ogen neer en gaf het enige juiste antwoord. “Nee, Meester. Ik zal doen wat u me zegt.”
Ze pakte de balletjes aan en ging naar het toilet om ze in te doen.

Toen ze terug kwam was het duidelijk dat ze nog aan het ongewone en ietwat ongemakkelijke gevoel moest wennen. Het leek alsof ze op eieren liep. Ik keek haar aan. “Denk je dat het gaat lukken?”
Ze lachte, “het zal moeten, vrees ik. Ik denk niet dat ik vanavond veel keuze heb? Of toch wel?”
“Nee, voorlopig toch niet. Kom, laten we vertrekken.”

Die hele avond was het duidelijk dat ze zich probeerde een houding te geven waarin ze zo min mogelijk last van de Chinese balletjes had. Haar hoofd was roder dan anders, en niet door de drank. De avond verliep verder geanimeerd. Na de koffie moesten onze vrienden snel door om nog de trein te halen. We namen afscheid en bleven zelf nog wat zitten. De ober kwam langs om te vragen of er nog iets gewenst was. We bestelden een pousse-café.

Ze boog zich naar me toe. “Mogen ze nu uit, alsjeblieft?” Ik glimlachte naar haar, “OK, vooruit, maar je krijgt er wel iets voor terug.” Ze keek me wantrouwig aan. Ze kende me. “Maar ik mag vast nog niet weten wat?” “Nee, het is te geven of te nemen.”
“Goed, ik waag het erop. Ik wil die dingen uit. Het is niet meer uit te houden.”

Ik pakte een zwart plastic zakje uit de binnenzak van mijn jasje en gaf het haar. “Neem dit mee. Je weet wat je te doen staat.” Ze pakte het aan en voelde de vorm. “Oohh”, was alles wat ze kon uitbrengen. Gehoorzaam ging ze naar het toilet. Ik zette het glas aan mijn mond en dacht al aan het moment dat ik vannacht de plug uit haar andere opening zou halen, de wegbereider van mijn genot, en uiteindelijk ook dat van haar.

Terug naar Verhalen