Schoon meisje
Ze kijkt hem vragend aan. ‘Maar ik heb me vanmiddag al gedoucht.’ Zijn blik verstart. Hij staat op van zijn stoel en loopt om de tafel heen. Ze slaat haar ogen neer en kijkt naar haar glas op tafel, niet wetend wat hij zal doen. Ze beseft dat ze een fout heeft gemaakt. In plaats van onvoorwaardelijk te doen wat hij vroeg, heeft ze een niet gepermitteerde opmerking gemaakt.

Ze kon haar tong wel afbijten, maar het was nu te laat. Het was het eerste wat bij haar was opgekomen. Ze had zich immers de hele middag voorbereid op zijn komst; zich uitgebreid gedoucht, haar benen en kutje geschoren, haren geföhnd. Ze had eindeloos getwijfeld over het geurtje dat ze zou opdoen. Daarna de keuze voor de lingerie, haar kleding. En dat alles alleen denkend aan hem. Denkend aan wat hij graag zou willen, aan hoe hij zou willen dat ze er uit zag, hoe ze zou ruiken, voelen ... En nu wilde hij dat ze opnieuw ...

Met een ruk werd haar hoofd naar achteren getrokken. Ze kon nog net een kreet onderdrukken. Half had ze deze reactie al verwacht en al haar spieren in haar lichaam stonden gespannen, wachtend op het eerste contact met zijn hand. ‘Je hebt het kennelijk nog niet helemaal begrepen.’ ‘Ja, meester, het spijt me. Ik heb het wel begrepen maar het was er uit voor ik er erg in had.’ Langzaam trok hij haar aan haar haren omhoog. Bij het opstaan gooide ze de stoel omver. ‘Uitkleden, en snel.’

Ze haastte zich al haar kleren uit te doen. Naakt stond ze voor hem, ogen gesloten en handen in haar nek. ‘Op handen en knieën.’ Ze knielde en liet zich voorover zakken, op haar handen, haar ogen nog steeds gesloten. Minuten verstreken. Waarom deed hij niets? Zou ze iets verkeerd doen? Haar kont meer naar achteren? Plotseling hoorde ze een geluid dat ze maar al te goed kende. Hij gespte zijn riem los. Binnensmonds glimlachte ze. Ja, met haar kont iets verder naar achteren had ze hem verleid. Ze wist wel wat hij lekker vond.

Maar nee .... hij haalde zijn riem helemaal uit zijn broek. Nu spande haar hele lichaam zich. Ze zag al voor zich hoe hij het gespdeel om zijn hand zou wikkelen en met zijn arm zou uithalen. De wellustige spanning mengde zich met de angst voor wat er zou gaan komen. Een striemende pijn. Ze beet op haar lip om niet te moeten huilen. Daarna niets meer. Hij liep naar de voorkamer. Ze hoorde hem iets uit zijn tas pakken.

volgende of terug naar Archief