Zorah
Zorah kwam en maakte een verpletterende indruk. Ze was werkelijk betoverend in haar naïeve schoonheid. Ik nam haar op van top tot teen. Mooi geproportioneerd. Haar blonde haren vielen los tot net op de schouders. Met haar groenblauwe ogen keek ze me onderzoekend en zelfs een beetje ondeugend aan. ‘Ik neem aan dat u B. bent’, zei ze, met een licht spottende klemtoon op ‘B’. Ik moest een glimlach onderdrukken en antwoordde bevestigend. Een zelfzekere jongedame, zoveel was duidelijk.

‘En jij bent dus Zorah.’ Het was de eerste keer dat ze mijn stem hoorde. Ze knikte en leek opeens een stuk minder zeker. ‘Kom dan maar binnen.’ Ik hield de deur voor haar open en liet haar passeren. Nadat ik achter haar gesloten had was er voor haar geen weg terug. Ik bekeek haar van achteren en werd niet teleurgesteld. Haar halflange getailleerde mantel accentueerde perfect haar vormen. Zelfs de rondingen van haar billen kwamen door haar mantel heen goed tot hun recht. Zag ik een lichte huivering over haar schouders trekken? Ze draaide zich om en begon de knopen van haar mantel los te maken.

‘Stop.’ Ze schrok en haar hand liet de knoop los. ‘Hier binnen doe je wat ik zeg. Begrepen’. Ze sloeg haar ogen neer en knikte. ‘Heb je me begrepen?’ herhaalde ik. Een timide en wat trillende ‘ja’ was nauwelijks hoorbaar in de hal. Ik kuchte. ‘Ja wat?’ Ze begreep dat er iets moest volgen. ‘Ja, meneer.’ ‘Dat is al beter. Een beetje beleefdheid opent zoveel deuren.’ ‘Deuren naar ruimtes waarvan je het bestaan niet eens kunt dromen.’ Nu verried een huivering over haar schouders duidelijk dat ze niet meer de zelfzekere jongedame van daarnet was. De rollen waren bepaald.

Ik pakte haar bij de schouders en draaide haar recht naar me toe. ‘Kijk me aan.’ Ze sloeg haar ogen op, maar hield haar gezicht nog naar de grond gericht. ‘Laten we, voordat we verder gaan, de afspraken nog eens duidelijk op een rijtje zetten.’ Ik liet een korte pauze vallen. ‘Je bent hier omdat je zelf vindt dat je straf moet hebben. De door jou gekozen straf was duidelijk: ‘Ontkleed je, bevestig je pols- en enkelboeien en blinddoek jezelf, bied jezelf aan, je Dominant neemt het over .....’ ‘Vanavond ben ik jouw Dominant. Ik bepaal dus wat ik met je zal doen, binnen de grenzen die je me in jouw mail hebt aangegeven.’ ‘Is dat duidelijk?’
‘Ja, meneer.’ Ze leerde snel. ‘Voordat we beginnen met de uitvoering van jouw straf, wil ik zeker weten dat je het stopwoord niet vergeten bent. Wat is het?’ Ze fluisterde het woord. ‘OK, dan kunnen we nu beginnen.’

‘Kleed je hier in de hal maar uit.’ ‘Daarna weet je vast wel wat je hiermee moet doen.’ Ik wees naar een marmeren tafeltje langs de muur. Daarop lagen de polsboeien, enkelboeien en blinddoek. ‘Als je gereed bent, wacht je af tot ik je kom halen. Is dat duidelijk? Ze slikte en antwoordde ‘ja, meneer.’ Ik draaide me om en liet haar alleen.

Ik liep naar mijn studeerkamer en keek op het scherm van de computer. De camera in de hal registreerde precies hoe Zorah zich ontkleedde. Ze voelde zich niet bespied en dat gaf aan al haar bewegingen iets natuurlijks. Ik kon een zucht niet onderdrukken bij het zien van zoveel gratie. Toen ze haar truitje over haar hoofd had getrokken schudde ze haar hoofd om haar haren weer in model te laten vallen. Ze keek in de spiegel boven de marmeren tafel en haalde haar handen nog eens door het haar. Ze reikte naar achteren en maakte haar BH los. Een prachtig stel borsten kwam tevoorschijn. Ik kon bijna niet wachten die in mijn handen te nemen.

Nadat ook de rest van haar kleren op een stapeltje in de hal lag, pakte ze de enkelboeien. Ze boog zich voorover. De camera gaf me een goed zicht op haar billen en de ronding van haar rug. Een prachtige aanblik, die een belofte voor de rest van de avond inhield. Ze had weinig moeite de boeien te bevestigen. De polsboeien volgden al even snel. Tenslotte pakte ze de zwarte blinddoek en hield die voor zich. Ze keek nog een keer in de spiegel en leek het beeld te willen vasthouden. Ze aarzelde, alsof ze met het ombinden van de blinddoek een onherroepelijke stap zou zetten. Haar blik ging in het rond over de vloer. Ze deed een stap terug naar het midden van de hal. Geroutineerd knoopte ze de doek voor haar ogen.

vorige volgende of terug naar Verhalen